"Natuurlijk Beter"

1. Oorzaken van ME/CVS

Het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), voorheen vaak aangeduidt met ME, is een klacht waaronder een scala aan symptomen vallen. De symptomen van ME/CVS zijn: 1) geestelijke en mentale uitputtingsklachten, 2) storingen in het zenuwstelsel (geheugenstoornissen, concentratiesstoornissen, overgevoeligheid voor zintuigelijke indrukken, hoofdpijn, duizeligheid e.d.), 3) slecht functioneren van het immuunsysteem (voortdurende infecties, griepachtige verschijnselen, ontstekingen e.d.) en 4) overige klachten (darmstoornissen, voedselintolerantie e.d.).

Mijn ervaring is dat de lichamelijke en geestelijke malaise die zich voordoet bij ME/CVS het gevolg is van 3 mogelijke hoofdoorzaken: 1) spijsverterings en ontgifingsproblemen;
2) verstoringen van het immuunststeem en 3) neurologische verstoringen.

1.1 Spijsverterings- en ontgiftingsproblemen

Voor het goed functioneren van lichaam en geest is het nodig dat het lijf de juiste hoeveelheden aan voedingsstoffen, vitaminen en mineralen via de voeding binnenkrijgt, dat de voeding in het maagdarm-kanaal goed wordt verteerd en opgenomen, dat de voedingsstoffen door het hele lijf getransporteerd worden en dat de afvalstoffen uit de cellen afgevoerd worden en door de lever en de nieren omgezet en uitgescheiden worden. Dit complexe proces wordt door het zenuw- en hormoonstelsel gecontroleerd en aangestuurd. Bij ME/CVS patiënten die bij mij in de praktijk binnenkomen is doorgaans deze hele keten verstoort. De oorzaken van deze spijsverteringsproblemen en ontgifingsproblemen zijn:
1) voedselintoleranties, 2) ongeschikte voeding, 3) medicatie, 4) langdurige stress.

1.1.1. Voedselintolerantie

Bij een voedselintolerantie is het lichaam niet in staat om een bepaald voedingsmiddel te verteren. Vaak betreft het een levensmiddel dat in grote hoeveelheden wordt gegeten. Het gevolg is dat de darmen van slag raken (onregelmatige stoelgang, soms darmkrampen) en niet in staat zijn om voldoende energie en bouwstenen uit het eten te halen. Als er niet voldoende energie uit het eten wordt gehaald, is het lichaam niet in staat om alle lichaamsfuncties na behoren te vervullen. Als reactie zal het lichaam energie onttrekken van de minder belangrijke lichaamsdelen (o.a. ledematen) voor de energievoorziening van de vitale functies(organen). Immers, je kunt best leven met een zwak en energieloos armpje, maar een zwak hart is letterlijk levensbedreigend. Feitelijk leidt deze herverdeling van energie tot een vermindering van energie en bloedtoevoer naar de spieren, de ledematen en het hoofd, ten behoeve van een acceptabele voorziening van de organen in de romp. De vermindering van de doorbloeding naar het de ledematen, spieren en het hoofd zorgt voor symptomen als kouwelijkheid, vermoeide of pijnlijke spieren en krachtsverlies. Een vermindering van energie en bloed naar het hoofd geeft als mogelijke symptomen: geestelijke vermoeidheid, concentratiestoornissen, overgevoeligheid voor zintuigelijke indrukken, hoofdpijn, slecht zicht e.d..

1.1.2. Ongeschikte voeding

Doorgaans wordt verondersteld dat een doorsnee eetpatroon voldoende gezond is en dat alles wat je opeet ook daadwerkelijk door het lijf wordt opgenomen. Beide veronderstellingen kloppen niet. In de eerste plaats is een "normaal" eetpatroon vaak niet het meest optimale eetpatroon om te kunnen herstellen.

Veel mensen die lijden aan ME/CVS hebben "lichamelijk last van hun eetgewoonten", omdat zij teveel "zuurvormende" levensmiddelen eten. Het lichaam heeft naast een optimale temperatuur van 37°C ook een optimale pH (zuurgraad) van 7,4 waarbij de lichaamsprocessen het beste verlopen. Wanneer het voedsel teveel "zuurvormende" produkten bevat, kan het lichaam alleen een ideale pH waarde houden door het overschot aan zuren te binden aan mineralen. Hiervoor onttrekt het lichaam essentiele mineralen uit de botten, spieren, haren en nagels die nodig zijn voor het goed functioneren van de lichaamscellen. De gebonden zuren worden ook wel stofwisselingsslakken genoemd. Ze worden tijdelijk opgeslagen in het bindweefsel, waarna de lever en nieren ze uitscheiden. Als er echter teveel stofwisselingsslakken worden gevormd, door verkeerde eetgewoonten of problemen met de spijsvertering en ontgifting, zal het lichaam niet in staat zijn om alle slakken uit te scheiden. Het gevolg is dat het bindweefsel volloopt met deze afvalstoffen. Als het bindweefsel uiteindelijk verzadigd is, zullen de afvalstoffen worden opgehoopt in het spierweefsel. Dit leidt tot verzuring van de spieren, spierpijn, krachtsverlies, een lage belastbaarheid en een gebrekkig herstel na inspanning.

1.1.3. Medicatie

Een van de belangrijke ongewenste bijeffecten van inname van anti-biotica is dat de darmflora hierdoor ontregelt kan raken. De anti-biotica doden alle bacteriën in de darmen, maar niet de gisten en schimmels, die daardoor vrij spel krijgen. Metname de candida-schimmel zorgt voor veel darmproblemen, omdat deze schimmel stofwisselingsprodukten maakt die schadelijk zijn voor het lijf. Daarnaast kan de schimmel door de darmwand groeien en de darmwand "lek" maken, waardoor er nog meer schadelijke stoffen de bloedbaan in kunnen. In feiten is er in zo'n situatie sprake van een soort zelfvergiftiging met alle verschijnselen van dien (vermoeidheid, misselijkheid, "hoofd vol watten ", e.d..

1.1.4. Langdurige stress

Bij stress - als gevolg van een hoge werkdruk, relationele problemen of bijvoorbeeld een verhuizing - maakt het lichaam het hormoon adrenaline aan. Adrenaline zorgt ervoor dat alle lichaamsopbouwende processen (zoals de voedselvertering en ontgifting) op een laag pitje worden gezet en er bloedsuikers in omloop worden gebracht voor het ondernemen van actie. Bij veelvuldige en langdurige stress neemt het lichaam hierdoor minder voedingstoffen op, terwijl er tegelijkertijd een groter verbruik is van energie en voedingsstoffen. Op de lange duur verbruik je hierdoor je reserves en raakt het lijf in een "energie-dip", met alle eerder beschreven gevolgen van dien.

1.2. Verstoring van het immuunsysteem

Wanneer het lichaam te verzwakt raakt door verstoringen in de voedselvertering en door afvalstoffenophopingen, vermindert ook de werking van het immuunsysteem, waardoor ziekteverwekkers een kans krijgen. Vaak is een ziekte de aanleiding voor het ontstaan van ME/CVS. In dat geval ondermijnt juist de ziekteverwekker het lichaam zodanig dat alle lichaamsfuncties op een te laag niveau gaan functioneren. Mijn ervaring is dat in de meeste gevallen ook dan al sprake is van onderliggende verstoringen op het gebied van de spijsvertering en ontgifting en dat de ziekte de "druppel was die de emmer deed overlopen".

1.3. Neurologische problemen

Naast bovengenoemde biochemische verstoringen in de voedselvertering en ontgifting is veelal de aansturing van het lichaam door het brein verstoord. Het brein heeft een belangrijke rol in o.a. de regulatie van de spierspanning en de hormoonhuishouding. Bij veel patiënten die chronisch moe zijn is de standaard spierspanning te hoog, omdat het brein niet in staat is om op een juiste manier informatie te verwerken en het lichaam aan te sturen. Wanneer dit het geval is ervaart de persoon een overgevoeligheid op prikkels: geluid, licht, maar ook overgevoeligheid voor stemmingen van andere mensen, of de neiging tot een lichamelijke "overreactie" op stress. Deze mensen staan bekend als "hypersensitieve" personen. Feitelijk maken zij ook meer van het stresshormoon adrenaline aan dan "nodig" is. Dit hormoon zorgt ervoor dat de opbouwende lichaamsfuncties (spijsvertering, ontgifting, weefselherstel) op een laag pitje komen te staan en dat er bloedsuikers worden vrijgemaakt voor activiteit. Hierdoor teer je in op je reserves. De overreacties kunnen zich lichamelijk uiten in o.a. darmklachten, schildklierproblemen, slapeloosheid, piekeren, of het ontwikkelen van burn out.

Veelal zijn verstoringen in het functioneren van het brein het gevolg van perioden van langdurige mentale stress (overmatig denkwerk) of emotionele stress (piekeren, zorgen maken, verdriet). Het gevolg is dat er "systeemfouten" optreden in de de programmatuur van de de hersenen, waardoor er enerzijds overreacties op impulsen optreden en anderzijds de aansturing naar de spieren niet goed verloopt. Het eerste uit zich in "hypersensitiviteit", het laatste in de neiging om meer spieren aan te spannen dan voor een houding of beweging strikt noodzakelijk is. Bij deze mensen zie je bijvoorbeeld dat als je vraagt hun rechterhand hard aan te spannen (te knijpen), dat ze onwillekeurig ook hun linkerhand aanspannen. Dit is bijvoorbeeld de reden dat mensen die rechtszijdig "muizen", ook "muisarmklachten" aan de linkerhand kunnen ontwikkelen, zonder dat ze die (bewust) gebruiken.

2. Behandeling

Tijdens behandeling wordt met behulp van voetreflexmassage, ooracupunctuur, acupunctuur of infra-roodtherapie het lichaam "bijgetankt" en in balans gebracht. Naast behandeling wordt tijdens het behandeltraject besproken op welke wijze via voeding en leefstijl het herstel kan worden bevorderd.

Een volledig behandeltraject bestaat gemiddeld uit 8 consulten. "Natuurlijk Beter" is aangesloten bij de Vereniging van Natuurgeneeskundig Therapeuten (VNT), waardoor de behandeling bij een aanvullende ziektekostenverzekering door veel verzekeraars wordt vergoed. De mate van vergoeding hangt af van uw polis.